εїз Siney Princess εїз

Entry นี้เป็นการรวบรวมเหตุการณ์ต่างๆ ทั้งหมดในชีวิต

ที่เรายังสามารถระลึกชาติได้ในปี 2552 ที่ผ่านมา มาเล่าให้เพื่อนๆ ได้ฟังกัน

บางเหตุการณ์ก็เป็นเหตุการณ์ที่น่าจดจำ แต่บางเหตุการณ์ก็อาจจะปวดร้าวความรู้สึก

แต่ไม่ว่าเหตุการณ์ต่างๆ จะเป็นเช่นไร ทุกสิ่งมันคือ ประสบการณ์ที่แสนล้ำค่าของชีวิต ทั้งนั้น

 

เอาล่ะ เราเริ่มกันกับเหตุการณ์แรกกันเลยดีกว่า

 

1. เราขอตั้งชื่อเหตุการณ์แรกนี้ว่า "สงบศึก" 

เรื่องของเรื่องก็คือ ตอนที่เราเรียนอยู่ปีหนึ่ง เราได้แอบชอบเพื่อนคนนึง

เพราะหลายสิ่งหลายอย่างที่เค้าทามให้เรามันช่างดูเป็นใจ เป็นใจซะจนเราลืมคิดไปว่า

เค้าก้อทำแบบนี้ให้กับเพื่อนทุกคนเหมือนกัน นั่นแหละ สรุปก็คือเราหลงตัวเอง นั่นเอง

 

และหลังจากที่เพื่อนเราคนนั้น เค้ารู้ว่าเรารู้สึกอย่างนั้นกับเค้า

เค้าก้อเริ่มตีตัวออกห่างจากเราไป

และไม่นานนัก เรื่องราวเลวร้ายก้อเริ่มเกิดขึ้นมาเรื่อยๆ

จากที่เราเป็นเพื่อนสนิทกัน ความสนิทกันนั้นก็แปลเปลี่ยนไปเป็นความเหินห่าง

การทะเลาะ การไม่ชอบขี้หน้ากันไปโดยปริยาย เรื่องราวเริ่มลุกลามไปเรื่อยๆ นับวันก็ยิ่งจะมากขึ้น

และไม่วี่แววเลยว่ามันจะมีวันยุติ จนมีวันนึงตอนปี 4 เราไม่สบายมาก

มากจนเพื่อนๆ ต้องพาไปเข้าโรงพยาบาล ตอนแรกหมอได้ทำการวินิจฉัยว่า เราอาจจะเป็นไข้เลือดออก

เลยให้เราแอดมิดเพื่อรอดูอาการ หลังจากที่เรานอนที่โรงพยาบาลได้ 1 วัน

 

หมอก็บอกว่า...

เราเป็นโรคกรวยไตอักเสบ และคืนวันถัดไป เป็นคืนที่เราสัญญาว่าเราจะจดจำมันไว้ในความทรงจำเลย

น้ำตาจาร่วง เพราะเพื่อนๆ หลายๆ คนต่างพากันมาเยี่ยม

เพื่อนที่เราไม่คิดว่าจามาเยี่ยม เค้าก็พากันมาเยี่ยม บอกเลยว่าซึ้งมากจริงๆ ซึ้งจนพูดไม่ออก

เพื่อนๆ มาป้อนข้าว ป้อนน้ำ นอนเฝ้า

และที่สำคัญเพื่อนคนที่เราไปแอบชอบเค้าตอนปี 1 มันก้อมาด้วย

แต่เรากะเค้าไม่ได้พูดอะไร กันเลยแม้แต่คำเดียว แต่พอเค้าจะกลับ เมื่อเค้าเดินไปเปิดประตู

เราก้อพูดออกไปว่า "แก...จะกลับแล้วเหรอ"

มันก็ตอบกลับเรามาว่า .."อืมมม"

หลังจากนั้น เราก็พูดออกไปว่า "เรา... สงบศึกกัน"

เพื่อนของเราคนนั้นหันมา ยิ้ม และพูดว่า "อืม...  ดีกัน"

และหลังจากเงียบเสียงลงนั้น เพื่อนๆ คนอื่นๆ ก็กรี๊ดกร๊าดพร้อมกับดีใจมาก

ที่ในที่สุดเรากะมันก็หันมาดีกันจนได้

 

ขอบคุณที่วันนั้นเพื่อนเราคนนั้นมาเยี่ยมเรา

ขอบคุณที่ในวันนั้น เรากล้าพูดมันออกไป

และขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่มาเยี่ยม    -- ขอบคุณจริงๆ *

 

กับเรื่องราวที่เกิดขึ้น มันทำให้เรารูว่า การโกรธกันนั้นเป็นสิ่งที่ทำให้จิตใจของเราบั่นทอน

เพราฉะนั้นเราควรหันมายิ้มให้กัน เป็นมิตรกัน นี่แหละมิตรภาพที่น่าจดจำที่อยู่ใกล้คุณแค่เอื้อม

 

2. เราขอให้นิยามกับเรื่องนี้ว่า "บริษัทบำรุงเพื่อน"

สำหรับคนหลายๆ คน ที่ทำงานอาจเป็นเพียงที่ๆ คุณมาทำงาน

เพื่อให้ได้เพียง ... เงิน ... ซึ่งเป็นปัจจัยหนึ่งในการดำรงชีวิต

และเพื่อนร่วมงานก็เป็นเพียงคนที่ไว้คุยปรึกษาเรื่องงาน เท่านั้น

 

แต่สำหรับเรา ตอนแรกเรายอมรับเลยว่ากลัวจริงๆ กับการก้าวเข้ามาทำงานครั้งแรกของชีวิต

แต่ความน่ากลัวเหล่านั้นมันได้บั่นทอนลงได้ เพราะเรามีเพื่อนๆ ร่วมงานที่ดี

สำหรับเรา เพื่อนร่วมงานไม่ใช่แค่คนที่เอาไว้ปรึกษาแต่เรื่องงานเท่านั้น

แต่พวกเค้าเหล่านั้น ก็เปรียบเสมือน เพื่อน ที่คอยรับรู้ รับฟังเรื่องราวต่างๆ ของเรา

เป็นคนที่ทุกข์ และสุขไปพร้อมๆ กับเรา เข้าใจเรา ฯลฯ 

 

ถึงแม้ว่า ตอนนี้เราได้ย้ายมาทำงานที่ใหม่แล้ว แต่ความทรงจำดีๆ ที่เราได้เคยมีให้กับเพื่อน

ที่บริษัทเก่านั้น จะยังคงตราตรึงอยู่ในใจเราเสมอ

"...

          หลายเหตุการณ์เหลือเกินที่เราได้ทำร่วมกัน ได้แก้ปัญหาต่างๆ ด้วยกัน

          ทุกข์ด้วยกัน สุขด้วยกัน ยิ้มด้วยกัน หัวเราะด้วยกัน

..."

ที่ผ่านมาดีใจนะ ที่ได้เจอเพื่อนๆ ทุกคนในโสมาภา เพื่อนๆ ร่วมงานที่นี่

มอบมิตรภาพอันล้ำค่าให้กับเรามากมาย ขอบคุณที่ทำให้ครั้งหนึ่งในชีวิตได้เจอ

กับเหตุการณ์หลายๆ อย่างที่น่าประทับใจ และน่าบันทึกไว้ในความทรงจำ

ไม่ว่าบางเหตุการณ์จะโหดร้าย หรือบางเหตุการณ์จะทำให้เรารู้สึกดีมากจนลืมไม่ลงก็ตาม

 

แอล... หลายครั้งที่เค้าใช้คำว่า รัก มากมายเหลือเกินกับแก แต่เค้าก็อยากให้แกรู้ไว้ว่าเค้า

รักแกมากมายจริงๆ รักแกจนล้น condom (ของขวัญที่มอบให้แอลในวันสุดท้าย)

เทพ... ขอบคุณที่แกคอยให้คำปรึกษาต่างๆ นานา ขอบคุณที่แกช่วยทำ Blog ให้ถึงแม้ว่า

ตอนนี้กูจะไม่ได้กลับไปเขียนมันแล้วก็ตาม(ไม่รู้จะเขียนไรอ่า) ขอบคุณจริงๆ สำหรับทุกๆ อย่างเลย

เพื่อนอย่างมึงกูคงหาได้ยาก ดีใจว่ะที่ครั้งนึงกูก็มีเพื่อนที่ดีอย่างมึง 

แทน... ถึงแม้ว่าแกจะไม่ค่อยเป็นสุภาพบุรุษเอาซะเลย แต่แกก็เป็นเพื่อนที่ดีของทรายเสมอมา

ไม่ว่าแกจะแสดงออกหรือไม่ก็ตาม แต่ทรายเชื่อในสัญชาตญาณของตัวเองนะว่า แกก็หวังดีกับเพื่อนคนนี้

ไม่แพ้เพื่อนคนอื่นๆ เหมือนกัน

โจ้... เพื่อนแสนดีที่คอยช่วยเพื่อนคนนี้เสมอมา ไม่ว่าจะให้ความรู้ เขียนโค้ด แก้ bug

แกทำให้ทรายได้เสมอ  ขอบใจจริงๆ สิ่งดีๆ เหล่านั้นที่แกคอยทำให้

ถ้าหากในวันข้างหน้าไม่มีแก ใครกันจะมาช่วยทรายอีก ใครกัน??

 

ไม่ว่าช่วงเวลาที่ผ่านมา ทุกคนจะคิดอย่างไรกับทราย

แต่สำหรับทราย ทุกคน คือ มิตรภาพที่น่าจดจำไว้ในหัวใจดวงเล็กๆ ดวงนี้ตลอดไป

อยากร้องไห้ แต่ก็รู้ตัวว่าถ้าร้องไห้ลงไปก็จะเป็นแบบนี้ไปไม่จบสิ้นซักที

เพราะฉะนั้นตอนนี้ทรายคงจะทำได้แค่นั่งซึมซับภาพความทรงจำเก่าๆ เอาไว้

เมื่อไรที่เรากลับมาเจอกันอีกครั้งเราคงได้พบมิตรภาพที่ดีแบบนั้นตามมาด้วย

ยังยินดีนะ .... " เพื่อน " ....

 

3. Congratulation

ส่วนหนึ่งของภาพบรรยากาศความประทับใจในวันแห่งความปลื้มปิติของเรา

 

 * รูปนี้ ถ่ายกะเพื่อนเลิฟ *

 

* ลิฟท์ เก่าแก่ *

 

* เพื่อนร่วมงาน ที่ไม่ใช่แค่ เพื่อนร่วมงาน เพราะเรา คือ เพื่อน กัน *

 

* รูปแรกที่เราได้ถ่ายด้วยกัน กะ สุดที่รัก *

 

* ก้อย - เพื่อนรัก *

 

* แอล - เพื่อนที่ไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมงาน *

 ขอบคุณทุกคนเลยนะค่ะ ที่มาร่วมยินดีกะเรา ขอบคุณค่ะ

 

ประมวลเหตุการณ์ของเรายังคงมีอีกมากมาย และเราจากลับมาประมวลให้อ่านกันอีกครั้งนะค่ะ

หวังว่าคงยังอ่านไม่เบื่อกันนะค่ะ ขอบคุณคนอ่าน

ขอบคุณคน Comment

ขอบคุณทุกกำลังใจ ขอบคุณค่ะ